نگاهی کامل به تاریخ ایران از دوران باستان تا به امروز

ناحیه پرس نخستین مرکز حکومتهای ایران باستان؛ یعنی هخامنشیان و ساسانیان بود و از این پس در جهان باستان، در بیزانس، و سپس اروپا، امریکا و دیگر مناطق نام پرس را برای این کشور به کار میبردند، ریشه این نام از واژه ایرانی باستانی پارس گرفته شده است. در این کتاب سترگ، تمام تاریخ ایران باستان، تمام تاریخ ایران پس از اسلام و تاریخ معاصر، به شکل دقیق و موشکافانه روایت شده است. پس از پیروزی اعراب مسلمان بر ساسانیان ، دین اسلام در ایران استقرار یافت .

بعد از پیروزی اعراب مسلمان بر ساسانیان ، دین اسلام در ایران استقرار یافت . در دوران «عصر جدید»، هنگامی که در میان ملتهای اروپایی پیشرفت تاریخی ادامه داشت و روابط بورژوازی در آن کشورها برپا میشد، ایران ناتوان نتوانست در برابر تجاوز کشورهای سرمایه داری ایستادگی کند و به کشوری نیمه مستعمره تبدیل شد. شاپور دوم با اقتدار و قدرت خود توانست دست اعراب وحشی ، هون ها ، گرجی ها را از تجاوز به ایران کوتاه کند. بزرگی این اثر همراه با ظرافت سنگهای به کار رفته هنوز برای بازدیدکنندگان خیرهکننده و تعجببرانگیز است.

کتاب نایاب “ تاریخ ایران از زمان باستان تا امروز ” اثر مشترک فوقالعادهای از شش پروفسور ایرانشناس شهیر روس “گرانتوسکی“، “داندامایو“، “کاشلنکو“، “پتروشفسکی“، “ایوانف” و “بلوی” میباشد. چنان که هنگام مطالعه این اثر تنها با تاریخ و سرگذشت سلسلههای ایرانی ماد، هخامنشی،اشکانی و سلسله یونانی سلوکی آشنا نمیشویم، بلکه در زمینه تاریخ خاورمیانه امروز و یونان باستان اطلاعات دست اول خواهیم یافت. سلجوقیان (۱۱۹۴- ۱۰۳۸ م) با پیروزی بر غزنویان حکومت خویش را تأسیس نمودند و سراسر ایران را تحت سیطره خویش درآوردند و به یاری وزرای بزرگ و دانشمند ایرانی قدرت خود را تثبیت نمودند ولی در نهایت توسط خوارزمشاهیان از میان رفتند.

در خلال این بخش از انقلاب شکوهمند مشروطه نیز سخن به میان آمده و مطالبی بسیار عالی بیان میگردد. اما با وجود این تاریخ غنی و کهن ،ایران تاریخی به قدمت 2500 سال دارد که به طور کلی از دوران هخامنشیان شروع می شود و از آن گذشته غنی و کهن ، تنها سلسله عیلام و ماد تا حدودی توانسته اند در حد بیان آغاز تشکیل دوران هخامنشی ، در تاریخ رسمی ایران بمانند . این کتاب تنها به تاریخ ایران اختصاص ندراد، بلکه دایرهالمعارفی است در باب تاریخ و تمدن و فرهنگ گذشته ممالک مهم دنیا به ویژه یونان، روم، سوریه، مصر، عربستان، میانرود، هند و…

قسمت عمده این بخش به نخستین حکومتی که در جهان پدید آمده، یعنی دولت هخامنشی اختصاص دارد. ایرانیها سیستمهای تامین آب زیرزمینی را اختراع کردند که بدون آن زندگی انسان نمیتوانست در بیابانهای خشک و نیمه خشک این نقطه از جهان وجود یا ادامه داشته باشد. طغرل آغازگر حکومت سلجوقیان بود و پس از او آلب ارسلان، ملکشاه، سلطان سنجر و دیگر شاهان در این دوران حکومت می کردند سلجوقیان با شکست غزنویان حکومت خود را آغاز کردند و قدرت خود را با وزرای بزرگ تثبیت نمودند . خسرو انوشیروان پادشاه محبوب ساسانیان بود که برخی از تاریخ نویسان ، او را بزرگترین پادشاه ایران دانسته اند، در این که او بزرگترین شاه سلسله ساسانی بوده تردیدی نیست زیرا پادشاهی عادل و سختگیر، جنگجو و مدبر، سردار و دلیر بود.

بعدها در طی دوره شاه عباس اول، تعداد زیادی از مسیحیان به ایران مهاجرت نمودند. این فناوری بعدها به آفریقا، چین، اروپا و حتی مکزیک برده شد. داریوش در زمان حکومت خود وسعت قلمرو خود را از شبه جزیره هند در آسیا تا مقدونیه و رود دانوب در اروپا و از سویی مصر و لیبی و قسمتی از سودان در افریقا گسترش داد. برخی از محققان ، مهمترین پادشاه ایران را داریوش می دانند و تنها کوروش و انوشیروان را قابل مقایسه با او می دانند .

نادرشاه افشار با شکست افغان ها و بازپس گرفتن ایران از دست آنها ، حکومت افشاری را پایه گذاری کرد .افشاریان مشهد را پایتخت خود انتخاب کرده و تا 46 بعد حکومت خود را ادامه دادند. با پیدایش پیشرفت در روابط فئودالی در دولت ساسانی، دوره «تاریخ ایران باستان» پایان مییابد و دوره «ایران قرون وسطی» آغاز میشد که ویژگی مهم این دوره قدرت گرفتن روابط فئودالی و به موازات آن حفظ روابط پیشین؛ یعنی نظام برده داری در برخی از مناطق کشور است.

پس از ۳۴ سال در زمان فرمانروایی لطفعلی خان زند این حکومت نیز به سلطنت خود پایان داد. پس از سلوکیان ، اشکانیان هم تمدن یونانی بودند که سلسه حکومت خود را آغاز کردند . دوران باستانی که سلسه ها ، امپراطوری های عیلام ، ماد و هخامنشی آغاز گر آن بوده و به سلسله ها و امپراطوری های بزرگ و کوچک بعد از اسلام و تا امروز ختم شده است . اخلاق خانواده، تجارت و تعامل های اجتماعی همگی مبتنی بر اسلام بودند. تا پیش از جدایی ، زبان ، سازمان اجتماعی و افسانه های مشترکی داشته اند.

اعتقادهای ملت های گوناگون آنچه که به طور حتم در مورد دین “عیلامیان” بر ما روشن است این واقعیت می باشد که آنها به خدای بزرگی به نام شوشیناک اعتقاد داشتند. ادیان و اعتقادهای باستانی ساکنان خاور باستان خورشید، ماه، ستارگان، باران، آب، رودخانه، چشمه، گاو، شتر، اسب و نیز مقوله های متضادشان چون تاریکی، آذرخش، ابر، زمستان، مار، عقاب، گرگ و غیره را می پرستیدند تا از آسیب های آنان در امان باشند. امپراطورهای ایرانی (۵۵۰ ق م) در زمان ظهور ، دولت عیلام از یکی از سرزمین های خراجگزار ایران شد. در زمان ظهور امپراطورهای ایرانی (550 ق م) ، دولت عیلام از یکی از سرزمین های خراجگزار ایران شد.

قوم های مختلفی، قبل از آریایی ها در مناطق گوناگون ایران زندگی می کردند . خوارزمشاهیان ، نیشابور را پایتخت خود قرار دادند و ۱۵۴ سال نیز حکومت کردند. بیش از ۵۰۰ سال عباسیان حکومت کردند. ساسانیان خاندان شاهنشاهی ایرانی در طول تاریخ ایران هستند که در سالهای ۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی حکومت می کردند. تاریخ ایران باستان را از آغاز تشکیل دولت ماد تا پایان حکومت ساسانیان و حمله اعراب به ایران می دانند. این حکومت پس از ۱۲۹ سال به پایان رسید.

حکومت اسلامی اعراب در ایران، پس از پیروزی اعراب در برابر ساسانیان شروع شد ، که امویان اولین حکومت آنها بودند. تاریخ ایران قبل از اسلام، چکیدهای است از متن کامل تاریخ ایران باستان که در آن بیانِ تاریخ از 2225 سال پیش از میلاد آغاز گشته و تا انقراض ساسانیان و ورود اسلام به ایران، پایان مییابد. در پایان دوره ساسانیان، یهودیان دیگری نیز به یهودیان ایران پیوستند . در داخل کشور، با یهودیان و زرتشتیان رفتار عادلانه ای نمی شد. مزیت هایی که نصیب مسیحیان شده بود، قدری نیز بیشتر از زرتشتیان بود.

شوش پایتخت آن بود که آثار مربوط به این تمدن نیز در همان جا یافت شده است . پایتخت آن شوش بود که آثار مربوط به این تمدن نیز در همان جا یافت شده است . اولین حکومت را کوروش تاسیس کرد که وسعت آن از رود سند تا اطراف دریای مدیترانه بود . کوروش پدر ایران است. حکومت آل بویه در واقع استقلال طلبانی بودند که بعد از ورود اعراب برای برگشت به ایران قبل و به دست آوردن عزت ایرانی حکومت هایی مستقل را تشکیل دادند. ایرانیان که از تبعیض طبقاتی موجود در کشورشان ناراضی بودند اسلام را پذیرفتند و در اشاعه آن کوشیدند ولی با این حال هرگز در طول تاریخ ایران مخالفت خویش را با سلطه امویان و عباسیان بر خاک ایران پنهان نکردند و جنبشهای استقلال طلبانهای را به پا ساختند که تشکیل حکومتهایی چون طاهریان (۸۸۱-۸۲۶ م) و صفاریان (۹۰۳-۸۶۶ م) را میتوان از نتایج آنها برشمرد.

دیدگاهتان را بنویسید